Dag 22 Polignano a Mare - Torre Canne (30 juni)

Om half zeven vertrokken vanwege verwachtte hogere temperaturen. Het eerste stuk tot Monopoli is eerst vooral langs een nu nog rustige weg, later ook langs een camperplek.

Monopoli vind ik bij binnenkomst een beetje Dorpsstraat of Brink. Drink hier 2 koffie en een croissant met crème en heb even een lange stop op een gezellig terras. Bij het vullen van mijn bidon krijg er zelfs ijsklontjes in, belissimo!

Dan verder het oude centrum in, ik kom langs de kerk Chiesa San Dominico, even naar binnen en best mooi.

Direct daarna de kathedraal, wat te doen, maar het is zondag en je bent pelgrimsganger, dus toch ook maar even kijken. De  Cattedrale Maria Santissima della Madia is werkelijk prachtig, alles met ingelegde steen. Echt zelden zoiets gezien.

Het blijkt dat “We zijn er bijna!” in 2018 hier ook is geweest. Van hen is onderstaande tekst:

Rond de kathedraal bestaan vele verhalen, maar de bekendste is wel dat de bouw van de kathedraal rond 1100 is begonnen, maar stokte door gebrek aan materiaal. Maar liefst 10 jaar ligt de bouw stil, maar exact dan ontvangt de bisschop een boodschap in zijn dromen. Er zij een geschenk voor hem arriveren in de haven van Monopoli. In de haven treft de bisschop een vlot aan met de beeltenis van Madonna en haar kind. De balken zijn gebruikt door de dakconstructie en de beeltenis is bevestigd aan de toren. Sindsdien is Madonna della Madia de beschermheilige van Monopoli. Het verhaal is opgetekend door Michelangelo op panelen en te bekijken in de kathedraal.

Wie ook nog geïnteresseerd is de verhalen van de deelnemers over vakantieherinneringen met de kinderen in Italië moet de uitzending even terugkijken. Echt heerlijke slow tv!

Ik bekijk alles zeer uitgebreid, wil nog stempel halen in het museum, maar dan moet ik in de kerk zijn. Dus weer terug, maar  dat mislukt, hierbij wel even het bewijs dat ik echt overal ben geweest in de kerk.

Met deze kathedraal is het centrum toch echt wel Leidsche straat! Direct buiten Monopoli een voetballer van de Azurri die een straftraining moet doen, het aantal tattoos is net boven het gemiddelde in Italië.

De route is vervolgens ook over mooie paden en langs strandjes.

Heb dan een lunchpauze in ArcheoLido, een mooie plek met ook zandstrand.
Ga net als Italianen even een half uur in de zee staan, vooral om mijn been even van de geneeskrachtige werking te voorzien. En het mirakel geschiedt als ik weer verder ga is het geheel pijnloos!

Loop dan direct langs de oude Messapische stad Egnatia. Er is niet heel van over maar de Via Appia Traianus kwam hier aan bij de zee. De ooit belangrijke stad is in de in de Middeleeuwen volledig verlaten. Dan nog een taai stuk langs eerst een golfbaan en daarna lange vele zeer oude olijfbomen en ook vijgenbomen en lekkere tomaatjes.

Fraai maar lang en heet. Dan kom ik aan in Zandvoort!! Allemaal stranden overvol met badgasten zover als je kunt kijken.

Ik zit echt letterlijk aan het strand in een b&b met uitzicht op zee, echt heel fraai. De laatste dagen worden de gemiddelde prijs van mijn accommodaties wat opgestuwd door de vakantieperiode, weekend en een heel druk bevolkt gebied. Maar ik mocht al blij zijn dat ik iets kon boeken! Vanaf nu dalen de prijzen weer. Met een b&b aan het strand moet ik wel zwemmen, dus zwembroek aan en zwemmen maar. ‘s Avonds lekkere pizza gegeten met een bel witte wijn, in gigadrukke hoofdstraat met braderie, de eigenaar vliegt bijna door de zaak om alles in zijn eentje te doen, echt topsport!

35 graden en 35 km