Dag 5 Agnali - Veroli (13 juni)

Bij de b&b is nog een breakfast included, toevallig bij het zaakje waar ik mijn ijsje kocht. Koffie een chocolade croissant en verse jus. Ik kan er weer tegen aan. Het is weer een route langs de weg, meestal wel een mooie landelijke omgeving. Er stopt nog iemand in een fiat panda die vraagt waar de reis heen gaat. Een kort praatje, duim omhoog en een hand. Ook bij mijn koffie stop is de barista heel geïnteresseerd, ze vraagt waar ik heen ga en vandaan kom etc. Ook zij vindt Agnali geweldig. Krijg nog lekker koud water uit de automaat achter de bar. Dit zijn zo’n beetje de korte gesprekjes die ik heb door de dag heen. Ik ben al om half 2 bij de klim (vlak, wegen, niet heet en weinig pauze)  voor Veroli, het ligt op een bergje.

Even een korte pauze met brood en kaas,  nog uit Artena. Ik voel me net een legionair die een aanval gaat uitvoeren. Strava aangezet en go. Dat heb ik geweten want na de weg mis ik een paadje  of het is er niet meer. Ik loop onder de schrammen vast in de struiken met stekels en kan alleen maar keren. Na een tijdje lijk ik weer op de route te lopen volgens de app, dus toch maar verder. Een pad is het niet te noemen, ik moet over vele stenen muurtjes klimmen en de rugzak moet soms zelfs af, anders kom ik niet door de struiken. Hartslag gaat naar de 167 want het is super steil, maar ik ga door. Ik zie wel op de app dat ik de route ongeveer volg en dan is er uiteindelijk toch een klein paadje en kom ik daarna weer op een weggetje. Ik neem een kleine pauze bij een kapelletje (chiesa di San Valentino), een moment contemplatie.

In Veroli zelf blijft het steil en uitgeput kom ik op het centrale plein voor de kerk aan. Iemand spreekt mij daar direct aan (vanwege mijn verschijning, een hulpbehoevende Pellegrino?) en ik vraag of ik een stempel in het pelgrimspaspoort kan krijgen. Er wordt gelijk een Engels sprekende bij gehaald en er wordt iemand op uitgestuurd. Die komt terug met naar later blijkt een jongeman van de tourist office. Op naar het kantoor en er wordt een stempel gezet die fotografisch wordt vastgelegd. Daarna ook nog met het paspoort en de mannen op de foto. Waarom is dit?

Daarna krijg ik nog een rondleiding door de kerk, het blijkt dat hier naast Rome en Jerusalem dit de enige plek waar een stukje van het kruis is. De trap daar naar toe moet en ga ik op de knieën naar boven. Kaarsje aan. Ook de Heilige Santa Maria Salome, genoemd in de bijbel en aanwezig bij de kruisiging is prominent aanwezig. De kerk is gebouwd op de plek waar haar overblijfselen zijn gevonden in 1209. Ze is de beschermheilige van de stad. De rondleiding duurt maar liefst ruim 1 uur door de uiterst serieuze jongeman, hij heeft niet door dat ik er er wel wat door heen zit na de klim.  Maar echt bijzonder om alle details door een kenner uitgelegd te krijgen.

Hij brengt me daarna nog naar mijn verblijf bij een nog oudere kerk, waar het monnikenverblijf (klooster) is omgebouwd tot b&b.

Ook al een hele mooie plek. Twee serieuze mannen zitten achter een groot bureau mij op te wachten om de formaliteiten te doen. Snel douchen want 498 meter klimmen en een rondleiding was pittig, maar leuk. Om het af te maken nog een biertje bij een barretje tegenover de kerk en een diner in een wat chiquere gelegenheid, ik krijg amuses en een procecco vooraf. Maar ook de carabiniere in uniform nuttigen hier hun diner.

31 kilometer en max 25 graden